Rynek dużych elektrycznych SUV-ów zrobił się w ostatnich latach zaskakująco poważny. To już nie są projekty „na pokaz”, tylko auta, które mają zastąpić wszystko inne w garażu – rodzinne kombi, vana, czasem nawet coś bardziej luksusowego. I w tym kontekście Škoda Peaq pojawia się trochę bez fajerwerków, za to z bardzo konkretną deklaracją: to ma być samochód, który ogarnia codzienność bez konieczności ciągłego dostosowywania się do jego ograniczeń.

Ta deklaracja sama w sobie nie brzmi jeszcze wyjątkowo, bo dziś każdy producent mówi mniej więcej to samo. Różnica zaczyna się dopiero wtedy, gdy spojrzy się na proporcje, możliwości i sposób, w jaki ten samochód został pomyślany jako całość – nie jako kolejny model w gamie, tylko jako punkt ciężkości całej elektrycznej oferty. I to już czuć, nawet jeśli trudno to od razu ubrać w liczby.

Więcej miejsca, niż się wydaje na papierze

Na papierze wszystko wygląda przewidywalnie: prawie 4,9 metra długości, rozstaw osi blisko trzech metrów, do siedmiu miejsc. Tyle że w praktyce ten samochód zaczyna się „rozciągać” dopiero w środku. Drugi rząd daje swobodę, której nie trzeba tłumaczyć – po prostu siadasz i nie kombinujesz, gdzie ustawić kolana. Trzeci rząd… teoretycznie pełnoprawny, ale to jeden z tych elementów, które najlepiej ocenić już po własnej trasie, a nie na podstawie danych. Na krótszych odcinkach nie robi problemu. Przy dłuższych – pewnie i tak każdy znajdzie swoje zdanie.

Różnica między wersją pięcio- i siedmiomiejscową to nie tylko liczba foteli. W tej pierwszej bagażnik osiąga do 935 litrów i robi wrażenie nawet bez porównań. W drugiej zostaje 299 litrów, co nadal wystarcza na normalny wyjazd, choć trzeba już trochę pomyśleć, co i jak spakować. Za to schowek pod maską – 37 litrów – rozwiązuje jeden z tych drobnych problemów, które w elektrykach potrafią irytować najbardziej. Kable w końcu mają swoje miejsce i… tyle. Niby nic, a potem nagle okazuje się, że nie chcesz już wracać do poprzednich rozwiązań.

Design, który nie szuka poklasku

Nowy język stylistyczny Škody, nazwany Modern Solid, opiera się na prostocie i funkcjonalności, choć w rzeczywistości jest bardziej przemyślany niż minimalistyczny. Front z panelem Tech-Deck Face integruje elementy technologiczne i czujniki w jedną spójną powierzchnię, a podświetlenie LED pojawia się tam, gdzie ma sens, zamiast dominować całość.

Reflektory Matrix LED z 18 segmentami robią dokładnie to, czego się od nich oczekuje – poprawiają widoczność, nie oślepiają innych i w zasadzie znikają z pola uwagi kierowcy. To trochę jak dobre zawieszenie: zauważasz dopiero wtedy, gdy go brakuje.

Ciekawym elementem są chowane klamki. Wysuwają się po zbliżeniu do auta, poprawiają aerodynamikę i wyglądają bardzo czysto wizualnie. Pytanie, jak poradzą sobie zimą przy solidnym mrozie – tego jeszcze nie wiadomo. I to jest jeden z tych detali, które brzmią świetnie na prezentacji, a potem życie i tak napisze własny scenariusz.

Koła w rozmiarach od 19 do 21 cali oraz szeroka gama kolorów pozwalają dopasować samochód do własnego gustu, choć jego charakter i tak definiują proporcje – długi rozstaw osi i spokojna, uporządkowana linia nadwozia.

Wnętrze – bardziej miejsce niż tylko kabina

W środku widać, że ktoś naprawdę zastanowił się, jak ten samochód będzie używany. Nie tylko przez kierowcę, ale przez wszystkich pasażerów, i nie tylko w trasie wakacyjnej, ale też w zwykły dzień po pracy.

Opcjonalny pakiet Relax to jeden z tych elementów, które łatwo uznać za zbędne, dopóki nie spędzi się w aucie kilku godzin. Fotele z masażem, regulowane podnóżki, różne tryby pracy wnętrza – to nie jest gadżet, tylko coś, co faktycznie zmienia odczucie podróży. Albo przynajmniej je łagodzi. Choć uczciwie mówiąc, nie każdy będzie z tego korzystał tak często, jak sugerują materiały marketingowe.

System audio opracowany z Sonos nie próbuje imponować „efektem wow” przy pierwszym odsłuchu. Raczej buduje przestrzeń dźwięku, która po czasie zaczyna robić różnicę – szczególnie przy dłuższych trasach, kiedy zwykłe nagłośnienie zaczyna męczyć.

Materiały to osobny temat. W części wersji wnętrze jest całkowicie pozbawione skóry, a jednocześnie wykorzystuje ponad 50 kilogramów materiałów z recyklingu. I tutaj pojawia się ciekawa rzecz – nie ma poczucia, że to kompromis. Bardziej, że to inna definicja jakości. Chociaż… dla części klientów to i tak będzie krok, do którego trzeba się przyzwyczaić.

Czytaj również: Nowe BMW i3. Drugi model Neue Klasse

Technologia, która nie wymaga instrukcji obsługi

Platforma MEB nie jest już nowością, ale w Peaq została wykorzystana w sposób, który lepiej pasuje do dużego, rodzinnego auta. Wersje 90 i 90x oferują zasięg przekraczający 600 kilometrów i w praktyce oznacza to jedno – przestajesz liczyć każdy kilometr. Nie zawsze, ale dużo rzadziej.

Ładowanie od 10 do 80 procent w około 28 minut wpisuje się w naturalne przerwy w podróży, zamiast je narzucać. Krótki postój, kawa, powrót – i jedziesz dalej. W teorii brzmi banalnie, ale dopiero w trasie widać, jak bardzo to zmienia rytm podróżowania.

Trzy warianty napędowe (150–220 kW) pozwalają dobrać samochód do własnych potrzeb, a topowa wersja z napędem na cztery koła przyspiesza do 100 km/h w 6,7 sekundy. Czy to potrzebne? Raczej nie. Czy czasem się przydaje? Pewnie tak, zwłaszcza przy wyprzedzaniu albo włączaniu się do ruchu.

System infotainment oparty na Androidzie integruje popularne aplikacje bez konieczności sięgania po telefon, a cyfrowy kluczyk pozwala całkowicie zrezygnować z tradycyjnego pilota. Współdzielenie auta staje się wtedy prostsze, choć nadal wymaga zaufania do osoby, której je powierzamy – i to już kwestia nie technologii, tylko ludzi.

Head-up display z rozszerzoną rzeczywistością przenosi wskazówki nawigacyjne bezpośrednio w pole widzenia. Na początku wygląda efektownie, potem staje się czymś, czego zaczyna brakować w innych samochodach. I trudno to później „odzobaczyć”.

Czytaj również: Najrozsądniejsze Porsche w gamie?

Samochód jako źródło energii

Peaq rozszerza swoją funkcję poza samą jazdę. Dzięki technologii Vehicle-to-Load może zasilać zewnętrzne urządzenia – od sprzętu turystycznego po rowery elektryczne. W praktyce oznacza to większą niezależność, szczególnie poza miastem, gdzie dostęp do prądu nie zawsze jest oczywisty.

Jeszcze ciekawsza jest funkcja Vehicle-to-Home, pozwalająca oddawać energię z samochodu do domu. To rozwiązanie, które dopiero zaczyna być szerzej wykorzystywane i trudno jednoznacznie ocenić, jak sprawdzi się w codziennym życiu. Być może dla wielu użytkowników pozostanie ciekawostką na dłużej, zanim stanie się czymś naprawdę powszechnym.

Codzienność, która składa się z detali

W Peaq nadal obecne są rozwiązania „Simply Clever”, choć tutaj widać, że zostały potraktowane szerzej niż kiedyś. Zintegrowane spryskiwacze w wycieraczkach poprawiają skuteczność czyszczenia i ograniczają zużycie płynu, co szczególnie zimą albo w trasie zaczyna mieć znaczenie szybciej, niż się wydaje.

Do tego dochodzi podwójna ładowarka indukcyjna (Qi 2.0, do 25 W), port USB w lusterku – przydatny choćby do wideorejestratora – oraz dodatkowe gniazda dla pasażerów trzeciego rzędu. W bagażniku znajdziemy elektryczną roletę, składany stolik czy drobne rozwiązania na rzeczy, które zwykle nie mają swojego miejsca. Jest nawet uchwyt na kartę parkingową albo bilet z autostrady – niby detal, ale nadal się przydaje.

Ciekawiej robi się przy kodzie QR umieszczonym w bagażniku, który po zeskanowaniu pokazuje, jak wykorzystać dostępne schowki i rozwiązania. Trochę jak skrócona instrukcja, tylko bez przekopywania się przez menu.

Wersja Sportline dodaje do tego bardziej wyrazisty charakter: czarne elementy nadwozia, większe felgi (standardowo 20 cali), opcjonalny czarny dach i sportowe fotele z lepszym trzymaniem bocznym. Wnętrze staje się ciemniejsze, bardziej skupione na kierowcy, choć nie zmienia to podstawowego charakteru auta – nadal chodzi tu przede wszystkim o komfort i przestrzeń, tylko podane w nieco bardziej dynamicznej formie.

Gdzie Peaq trafia naprawdę

Segment dużych elektrycznych SUV-ów szybko się zagęszcza i coraz częściej staje się polem pokazowym dla producentów. Modele pokroju Kia EV9 czy Hyundai Ioniq 9 już ustawiły pewne oczekiwania – zarówno pod względem przestrzeni, jak i technologii.

Škoda nie próbuje ich przeskoczyć jednym mocnym akcentem. Raczej buduje całość krok po kroku, skupiając się na tym, żeby samochód był użyteczny w codziennym życiu, a nie tylko imponujący na papierze. I to podejście może się okazać ważniejsze, niż na pierwszy rzut oka się wydaje.

A cała reszta? Pewnie i tak wyjdzie dopiero wtedy, gdy te auta naprawdę zaczną jeździć po drogach, a nie tylko pojawiać się na prezentacjach.

Motoryzacja w Motowizji