Wszystkie tegoroczne rundy Rajdowych Mistrzostw Europy odbywają się także w ramach krajowych mistrzostw, co oznacza liczne grono lokalnych zawodników gotowych do walki z czołówką ERC. Z tej okazji zaczynamy serię, w której poznacie głównych faworytów gospodarzy, a także kilka ciekawostek o krajowej scenie rajdowej.

A niby gościnni ci Włosi…

Od kiedy Rajd Rzymu jest rundą zarówno mistrzostw Europy, jak i mistrzostw Włoch – czyli od 2017 roku – tylko dwóch kierowców spoza państwa gospodarzy zdołało go wygrać. Dwukrotnie dokonał tego Aleksiej Łukjaniuk, a raz Bryan Bouffier.

Trzem Włochom udało się wygrać rzymską rundę ERC. Jedynym, którego zabraknie w ten weekend, jest Damiano De Tommaso. Rok 2022 miał być dla niego przełomowy – i właściwie taki był. Wraz z Giorgią Ascalone wygrał Rajd Rzymu (pokonując trzykrotnie drugich w tym rajdzie Simone Campedelliego i Tanię Canton), a z pomocą Massimo Bizzocchiego, który zasiadł na prawym fotelu w dwóch ostatnich rundach sezonu, został wicemistrzem Włoch. Na dodatek wygrał włoską wersję WRC2 Challenger – Campionato Italiano Rally Promozione – czyli klasyfikację dla kierowców, którzy nie zostali jeszcze mistrzami Włoch w generalce oraz nigdy nie mieli priorytetu FIA.

Przy takich wynikach można było oczekiwać, że De Tommaso podejmie próbę sięgnięcia po tytuł mistrzowski w kraju. Jednak w 2023 roku, z Sofią D’Ambrosio u boku, nie wygrał ani jednego rajdu. Obrona zwycięstwa w Rajdzie Rzymu okazała się wręcz katastrofalna. Pierwszy oes – miejska próba w sercu Rzymu, przy Koloseum – zakończył się dla niego zderzeniem z betonowym bloczkiem. Według dostępnych statystyk, w 2024 roku przejechał zaledwie cztery rajdy, z czego tylko jeden w ramach mistrzostw Włoch.

Kiedy De Tommaso pakował się do domu, Europa poznawała kogoś innego. A raczej sobie przypominała…

Nowy król włoskich oesów

Kariera Andrei Crugnoli przebiegała według znanego schematu. Po zdobyciu tytułu mistrza Włoch juniorów w 2013 roku, przyszedł czas na kolejną próbę podboju Europy i świata – po startach w WRC Academy w 2011 roku (której mistrzem został niejaki Craig Breen). W 2014 roku Crugnola został wicemistrzem Europy juniorów, ustępując jedynie Stéphane’owi Lefebvre’owi. Kolejny sezon spędził w WRC3, wtedy jeszcze dla samochodów R3T, zajmując czwarte miejsce.

W sezonie 2016 przejechał tylko trzy rajdy WRC (ponownie w WRC3 i JWRC) oraz dwa w kraju. W 2017 roku wrócił na stałe do krajowych mistrzostw – już w aucie R5. Najpierw startował w imprezach regionalnych (plus Monte Carlo), a potem rozpoczął regularną walkę o tytuł mistrza kraju: sezon 2018 – trzecie miejsce, 2019 – drugie.

Wreszcie w 2020 roku Crugnola wraz z Pietro Elią Ometto zdobyli tytuł rajdowych mistrzów Włoch. Sezon był skrócony, ale triumf jak najbardziej zasłużony. W 2021 roku musieli zadowolić się wicemistrzostwem, ale od 2022 roku nikt poza nimi nie sięgał po krajowy tytuł. Kampania 2023 była wręcz imponująca – sześć pierwszych rajdów i sześć zwycięstw. Dwóch kolejnych (w tym Sanremo, startując w Peugeocie 208 Rally4) nie ukończyli.

Mistrzostwo przypieczętowali triumfem w Rajdzie Rzymu, odniesionym w stylu godnym całego sezonu: wygrana na superoesie przy Koloseum i sześć najlepszych czasów na sześciu sobotnich odcinkach.

Sezon 2024 to ponowna dominacja – choć nieco mniej spektakularna. Crugnola wygrał pięć z siedmiu rajdów, a w Rzymie kontrolę nad rywalizacją przejął dopiero pod koniec soboty.

Crugnola i Ometto przyjadą do Fiuggi jako główni faworyci do zwycięstwa, choć nie są liderami klasyfikacji generalnej CIAR. Na jej czele znajduje się zawodnik, którego półki uginają się od pucharów zdobywanych przez dekady.

Stary człowiek i wciąż może

Giadomenico Basso, według dostępnych statystyk, swój pierwszy rajd przejechał w 1994 roku. Od tamtej pory zdobył cztery tytuły mistrza Włoch, dwa mistrzostwa Europy, wygrał Intercontinental Rally Challenge (jeszcze w jego zalążkowej formie w 2006 roku) oraz dwa tytuły w Tour European Rally. Od 2013 roku pilotuje go Lorenzo Granai – ich duet działa już jedenasty sezon.

Po kilku sezonach przegranych z Crugnolą (ostatni tytuł zdobył w 2021 roku), Basso znów jest wyżej w klasyfikacji CIAR. Obaj mają po dwa zwycięstwa: Basso wygrał Il Ciocco (o zaledwie 0,6 s!) i Due Valli, Crugnola – Rajd Regione Piemonte i Targa Florio.

Crugnola jednak nie ukończył Rajdu Due Valli – rozbił się na trasach wokół Werony. To przesądziło o przewadze Basso w punktacji. Do końca sezonu zostały trzy rundy, w tym dwie z mnożnikiem 1,5 – w tym Rajd Rzymu, który Basso z Granaiem wygrali dwukrotnie.

W 2024 roku ich występ był jednak daleki od ideału: problemy z autem, kapcie, a w efekcie ósme miejsce w generalce i czwarte w mistrzostwach Włoch.

Ku chwale Lancii

Powrót Lancii do rajdów przebiega nadzwyczaj dobrze. Ypsilon Rally4 HF – mimo że to konstrukcyjnie klon Peugeota 208 i Opla Corsy – przyciąga ogromne zainteresowanie. Powód? Trofeo Lancia, organizowane w ramach mistrzostw Włoch. Oprócz nagród finansowych, zwycięzca cyklu otrzyma pełny sezon startów w ERC4 w fabrycznym zespole Lancii.

Nic dziwnego, że kierowcy z całej Europy rzucili się do przeszukiwania katalogów grupy Stellantis. W Targa Florio wystartowało 17 Lancii Rally4, w Due Valli – aż 25. W Rajdzie Rzymu będzie ich 19, w tym Tuukka Kauppinen w Junior ERC (na innych oponach niż zawodnicy Trofeo Lancia).

Będą też dwa polskie akcenty: Dariusz Poloński z Łukaszem Sitkiem zaliczą swój drugi start w sezonie, a dołączą do nich Adam Sroka i Paweł Pochroń. Polacy sklasyfikowani są odpowiednio w kategoriach Expert i Master – to dodatkowe klasyfikacje zależne od wieku kierowcy.

W Lanciach pojadą też dwaj liderzy walki o tytuł mistrza Włoch 2WD. Po czterech z siedmiu rund Davide Pesavento prowadzi z przewagą 1,5 punktu nad Gianandreą Pisanim. Pierwszy z nich, były zawodnik Junior ERC (siódme miejsce w 2023), wygrał dwa rajdy i dwukrotnie był drugi. Pisani, który walczy o trzeci z rzędu tytuł, wygrał tylko Targa Florio (rajdy z mnożnikiem 1,5), a poza tym dwa razy był trzeci, raz drugi.

Kraina tysiąca rajdów

Tydzień przed Rajdem Rzymu, Miko Marczyk i Daniel Dymurski wystartowali w Rajdzie Montecatini Terme e Valdievole – imprezie, której nazwa zapewne większości fanów niewiele mówi.

W ten sam weekend, 28–29 czerwca, mogli równie dobrze wybrać: Rajd Golfo dell’Asinara (Sardynia, asfalt, 52 załogi), Rajd Caltanissetty (Sycylia, 35 załóg) albo Castiglione Torinese (68 załóg, 13 Rally2). Odwołano jedynie Rajd Valli Oltrepò, przeniesiony na nieokreślony termin.

Każdy z tych rajdów należy do jednego z dziesięciu regionalnych cykli we Włoszech. Na ich koniec odbywa się Finale Coppa Italia – w zeszłym roku był to Rajd Lanterne, który przyciągnął 177 załóg. Wybrane rundy są też częścią Rajdowego Trofeum Włoch.

Przeglądając kalendarze włoskich cykli i trofeów, można dojść do wniosku, że łatwiej znaleźć weekend z rajdem niż bez.

Choć zdarzają się odwołania – zwłaszcza imprez dla pojazdów historycznych – to i tak rajdowy kalendarz Italii imponuje. Przy okazji: w eWRC przy wynikach historycznej Targa Florio widnieje dopisek, że „czasy powracających do rywalizacji w drugim etapie są kompletnie nieprawidłowe i pozbawione sensu”. Cóż, bywa.

W Motowizji natomiast nie będzie żadnych nieporozumień! Wszystkie odcinki specjalne Rajdu Rzymu (4–6 lipca) zobaczycie na naszej antenie. Do zobaczenia i do usłyszenia!