Dodał: Marcin Wyrzykowski Kategoria: Rajdy Komentarze: 0

Evans: Możemy być dumni z tego tytułu

Elfyn Evans i Scott Martin z zespołu Toyota Gazoo Racing World Rally Team po raz pierwszy w karierze zdobyli tytuły Rajdowych Mistrzów Świata WRC. Wszystko rozstrzygnęło się po trzymającej w napięciu wewnętrznej walce zespołowej, której finał nastąpił podczas decydującego, dramatycznego ostatniego odcinka sezonu w Rajdzie Sardynii.

Evans w decydującym rajdzie stanął do bezpośredniej walki ze swoimi zespołowymi kolegami, Samim Pajarim i Marko Salminenem oraz Oliverem Solbergiem i ElliottemEdmondsonem. Cała trójka załóg walczyła o to, by po raz pierwszy w karierze zostać mistrzami świata.

Po raz pierwszy w historii goszcząc finał sezonu, piaszczyste i wymagające szutrowe drogi włoskiej wyspy okazały się tradycyjnie niezwykle wymagające. Po gorącym i suchym lecie luźna, piaszczysta nawierzchnia powodowała silny efekt czyszczenia drogi, z którym trzech pretendentów musiało zmierzyć się podczas pierwszego pełnego dnia rywalizacji w piątek.

Evans przystępował do finałowej rundy z przewagą 17 punktów nad Pajariem i 21 nad Solbergiem, ale czekało go również najtrudniejsze zadanie – otwieranie trasy. Piątek zakończył na szóstym miejscu w klasyfikacji generalnej. Pajari zajmował tylko jedną pozycję wyżej, na piątym miejscu, natomiast Solberg wykorzystał korzystniejszą pozycję na trasie i zakończył piątek na trzeciej pozycji, pozostając w bezpośrednim zasięgu prowadzenia w rajdzie, które objął następnie w sobotni poranek.

Gdy Solberg pewnie prowadził w rajdzie przed ostatnim dniem, a Evans zajmował piąte miejsce w klasyfikacji generalnej, wirtualna różnica między nimi zmniejszyła się do sześciu punktów. O losach tytułu miało więc zdecydować 10 punktów bonusowych możliwych do zdobycia w klasyfikacjach Super Niedzieli i Power Stage.

Solberg nadal prezentował imponujące tempo i już na początku niedzielnej rywalizacji objął prowadzenie w klasyfikacji Super Niedzieli, wygrywając pierwszy odcinek Osilo – Tergu. Kolejny odcinek, Sassari – Argentiera, którego piaszczysta końcówka prowadziła w dół, przyniósł jednak zupełnie inne warunki, które pogarszały się wraz z przejazdem kolejnych zawodników.

Do dużego zwrotu akcji doszło podczas drugiego przejazdu odcinka Osilo – Tergu. Evans zatrzymał się, aby wymienić przebitą oponę, tracąc blisko dwie minuty. Choć utrzymał piąte miejsce w klasyfikacji generalnej, stracił szanse na zdobycie punktów za niedzielną klasyfikację i przystępował do kończącego rajd Power Stage z zaledwie jednym punktem wirtualnej przewagi nad Solbergiem.

Ostatni odcinek sezonu stał się więc w praktyce bezpośrednim pojedynkiem tych dwóch zawodników, przy świadomości, że mistrzem świata zostanie ten, który uzyska lepszy czas. Znając czas Evansa, który musiał pobić, Solberg na międzyczasach był szybszy podczas niezwykle mocnego przejazdu, ale na ostatnim fragmencie wypadł z drogi. Zdołał wrócić na trasę i mimo wszystko zapewnić sobie zwycięstwo w rajdzie, jednak na mecie Power Stage stracił do Evansa 8,9 s.

Elfyn Evans/Scott Martin (Toyota GR Yaris Rally1)
fot. Toyota Gazoo Racing / McKlein

Pierwszy w karierze tytuł mistrza świata Evansa i Martina jest nagrodą za ciężką pracę po siedmiu sezonach nieustannej walki w czołówce z TGR-WRT. W pięciu z poprzednich sześciu lat kończyli oni sezon jako wicemistrzowie świata. Ich kampania w 2026 roku opierała się na typowej dla nich wysokiej regularności, a także dwóch imponujących zwycięstwach w Szwecji i Japonii oraz umiejętnym tempie wtedy, gdy było ono potrzebne do zdobywania punktów w niedziele, nawet podczas otwierania trasy w serii kolejnych rajdów szutrowych.

Evans jest pierwszym Walijczykiem w historii, który zdobył ten tytuł. Dołącza tym samym do Szkota Colina McRae i Anglika Richarda Burnsa jako mistrz świata w rajdach samochodowych pochodzący z Wielkiej Brytanii. Martin został natomiast mistrzem świata, dołączając do grona brytyjskich pilotów, którzy wcześniej zdobywali ten tytuł: Davida Richardsa, Dereka Ringera, Roberta Reida i Phila Millsa.

To już siódmy raz w ciągu ośmiu lat, gdy załoga TGR-WRT została mistrzami świata. Jest to również piąty przypadek w ciągu sześciu lat, gdy zespół zdobył wszystkie trzy tytuły mistrzowskie, mając już wcześniej zapewnione mistrzostwo producentów podczas poprzedniej rundy w Chile.

Solberg zakończył sezon zaledwie pięć punktów za mistrzem, razem ze swoim pilotem Elliottem Edmondsonem, w ich pierwszym pełnym sezonie rywalizacji na najwyższym poziomie. Sezon rozpoczęli od spektakularnego zwycięstwa w Rajdzie Monte Carlo, a ich tempo przez cały rok nie pozostawiało wątpliwości – wygrali więcej odcinków niż ktokolwiek inny. Po trudnym okresie w środku sezonu odbudowali swoją pozycję, odrabiając stratę wynoszącą 59 punktów i kończąc rok zwycięstwami w dwóch kolejnych rundach – w Chile i na Sardynii.

Zwycięstwo Solberga było 12. triumfem samochodu GR YARIS Rally1 w 13 rajdach tego sezonu, co oznacza wyrównanie rekordu liczby zwycięstw w jednym sezonie. Jednocześnie był to 48. triumf tego samochodu w historii startów w WRC, co oznacza ustanowienie nowego rekordu. Dla GR Yarisa Rally1 był to piąty i zarazem ostatni sezon obecnego cyklu homologacyjnego przed wprowadzeniem nowych przepisów technicznych w 2027 roku.

Pajari zakończył mistrzostwa na trzecim miejscu, sześć punktów za Solbergiem, razem ze swoim pilotem Marko Salminenem, po przełomowym sezonie dla tej załogi – zaledwie drugim pełnym sezonie na najwyższym poziomie. Ich podium na Sardynii było dziewiątym w tym sezonie – więcej niż zdobyła jakakolwiek inna załoga – a Pajari dorównał Solbergowi pod względem liczby zwycięstw, odnosząc trzy triumfy w tym roku.

Sébastien Ogier zakończył rajd na drugim miejscu i zdobył rekordowe, 121. podium w WRC, wyprzedzając dziewięciokrotnego mistrza świata Sébastiena Loeba. Stało się to podczas tego samego rajdu, w którym Ogier zaliczył rekordowy, 214. start w WRC, wyprzedzając pod tym względem swojego szefa ekipy, Jari-Mattiego Latvalę. Ogier i jego pilot Vincent Landais zakończyli rok na czwartym miejscu w klasyfikacji mistrzostw, mając sześć miejsc na podium w 11 startach.

Takamoto Katsuta sprawił, że kierowcy pięciu samochodów GR Yaris Rally1 znaleźli się w pierwszej szóstce zarówno rajdu, jak i klasyfikacji punktowej na koniec przełomowego sezonu, który wraz z pilotem Aaronem Johnstonem przyniósł im pierwsze zwycięstwa w Kenii i Chorwacji. Katsuta został przy tym pierwszym japońskim kierowcą, który objął prowadzenie w klasyfikacji mistrzostw.

Toyota Gazoo Racing WRT fot. TGR WRT/McKlein

– Chciałbym przekazać Elfynowi i Scottowi, którzy w końcu zostali mistrzami świata, trzy wiadomości: gratulacje, podziękowania i przeprosiny – powiedział Akio Toyoda, prezes zarządu Toyoty. – Od czasu dołączenia do rodziny Toyota Gazoo Racing w 2020 roku Elfyn pięciokrotnie kończył mistrzostwa na drugim miejscu, w tym przez trzy kolejne sezony od 2023 roku. Po tylu latach, w których był tak blisko, w końcu zdobył tytuł, na który tak ciężko pracował. Gratulacje, Elfyn. Naprawdę na to zasłużyłeś – podkreślił. – Oczywiście nie mogę powiedzieć tego głośno. Publicznie muszę mówić, że chcę, aby wszyscy nasi kierowcy wygrywali. Ale jeśli mam być szczery, w tym roku kibicowałem Elfynowi. Przepraszam, Sami i Oliver, ale po prostu nie mogłem pozwolić, aby Elfyn i Scott po raz kolejny zakończyli sezon na drugim miejscu. Elfyn, gratulacje. Naprawdę, naprawdę gratulacje!

– „Dziękuję” dotyczy wszystkiego, co Elfyn i Scott przez lata zrobili dla zespołu. Pięć drugich miejsc w klasyfikacji mistrzostw jest dowodem na to, jak regularnie zdobywali punkty. Dzięki punktom, które dokładali w każdym kolejnym sezonie Toyota Gazii Racing była w stanie nieustannie zdobywać tytuły mistrzowskie w klasyfikacji producentów  kontynuował. – Ich wkład wykracza jednak daleko poza same punkty. W finałowej rundzie sezonu 2021, gdy ważyły się losy mistrzostwa kierowców, Elfyn i Scott wypadli z drogi. Później przekazali zespołowi informacje o fragmentach trasy, na których przyczepność była szczególnie niska. Dzięki tym informacjom Seb zdołał zdobyć mistrzostwo. To kierowcy, którzy zawsze myślą nie tylko o sobie, ale również o zespole. Dziękuję wam obu, naprawdę! (I myślę, że teraz wszyscy mogą zrozumieć, dlaczego kibicowałem Elfynowi).

– „Przepraszam” wynika z tego, że nie mogłem być z nimi podczas walki o mistrzostwo. Za każdym razem, gdy byłem na miejscu, Elfyn niemal zawsze osiągał świetny wynik: cztery zwycięstwa i trzy drugie miejsca. Dlatego chciałem być na rajdzie, podczas którego mógł zostać mistrzem. Przepraszam pozostałych kierowców, ale planowałem pojechać do Arabii Saudyjskiej. Niestety mój harmonogram nie pozwolił mi przyjechać na Sardynię, więc cieszę się, że Elfyn zdołał zdobyć tam tytuł. Oliver i Elliott również walczyli niesamowicie mocno aż do samego końca. Walczmy razem dalej w przyszłym roku – dodał. –  Ten rajd oznacza koniec drogi GR Yarisa Rally1. To samochód, który przez pięć sezonów od 2022 roku nieustannie zdobywał mistrzowskie tytuły. W tym roku stał się samochodem, którym każdy z naszych pięciu kierowców mógł wygrać. Chciałbym szczerze podziękować wszystkim członkom zespołu za dążenie do stworzenia coraz lepszego samochodu, stawiającego kierowcę na pierwszym miejscu.

– Jestem pewien, że zespół już intensywnie pracuje nad przygotowaniem kolejnej generacji samochodów. Przed nami wiele nowych wyzwań. Na początku wszystko może nie układać się idealnie i to jest w porządku. Cieszmy się ponownym wspólnym podejmowaniem nowego wyzwania, jakim jest tworzenie coraz lepszych samochodów – Jari-Matti, Juha, wszystkim członkom zespołu, naszym partnerom i wszystkim kibicom: bardzo dziękuję za wasze wsparcie przez cały ten sezon – podsumował.

Toyota GR Yaris Rally1
fot. TGR WRT/McKlein

– To było niesamowite zakończenie bardzo ekscytującego sezonu – zaznaczył szef stajni jari-Matti Latvala. –  Przez cały rok staraliśmy się dać wszystkim naszym kierowcom równe szanse na zwycięstwo i w ten weekend zobaczyliśmy wspaniałą walkę. Elfyn i Scott bardzo ciężko pracowali i próbowali osiągnąć ten cel przez tak wiele lat, a teraz w końcu mogli zdobyć tytuły, na które zasłużyli. Bardzo się z tego powodu cieszymy. Oliver był niezwykle szybki i efektowny, dał z siebie wszystko i niemal walczył do samego końca. To dla niego pechowe zakończenie, ale zarówno on, jak i Sami są młodymi kierowcami, którzy mieli naprawdę bardzo dobre sezony. Mogą być dumni z tego, co osiągnęli, podobnie jak my jesteśmy z nich dumni, i jestem pewien, że w przyszłości będą mieli kolejne szanse na zdobycie mistrzostw.

Toyota Gazoo Racing WRT
fot. TGR WRT/McKlein

– Wciąż chyba nie dociera do mnie, że udało nam się przypieczętować mistrzostwo po tak szalonym ostatnim dniu – przekazał Elfyn Evans. –  Wiedzieliśmy, że walka będzie bardzo zacięta, i próbowaliśmy dziś zrobić wszystko, co mogliśmy, ale na pierwszym (niedzielnym) odcinku było dużo czyszczenia drogi. Na drugim udało nam się odrobić trochę czasu, ale na początku trzeciego wszędzie leżały kamienie i próbowaliśmy się przez nie przebić, jednak natychmiast złapaliśmy kapcia. Potem musieliśmy postawić wszystko na jedną kartę na Power Stage. Przejazd nie był zbyt czysty, więc byłem niemal pewien, że to nie wystarczy, a Oliver był coraz szybszy, dopóki nie przydarzyła mu się ta sytuacja pod koniec odcinka. Jest mi go i Elliotta bardzo żal, ponieważ mieli niesamowity weekend. Ale nie wygraliśmy tego mistrzostwa tylko tam – to efekt całego roku pracy i myślę, że możemy być dumni z tego tytułu. To pewnego rodzaju ulga po tym, jak wiele razy byliśmy tak blisko. Mam też bardzo wiele osób, którym chciałbym podziękować za wsparcie przez te wszystkie lata, szczególnie Scottowi i całemu zespołowi.

Elfyn Evans
fot. TGR WRT/McKlein

– Nie można było napisać bardziej dramatycznego zakończenia niż to, które zobaczyliśmy – mówił Sebastien Ogier. – W rajdach wszyscy wiemy, że nigdy nie jest po wszystkim, aż do mety. Gratulacje dla Elfyna i Scotta – przez tak wiele lat pracowali na ten sukces i nikt nie zasługuje na niego bardziej niż oni. Wiem, że Oliverowi i Elliottowi jest teraz ciężko, ponieważ byli tak blisko, ale przez cały ten sezon imponowali nam swoją szybkością i jestem pewien, że jest tylko kwestią czasu, zanim również zostaną mistrzami świata. Dziękuję wszystkim członkom zespołu za ten sezon i za ostatnie pięć lat z tym samochodem. Współpraca z wami jest niesamowita i zawsze można liczyć na szybki i niezawodny samochód.

Sebastien Ogier, Vincent Landais
fot. TGR WRT/McKlein

– Przede wszystkim chciałbym pogratulować Elfynowi i Scottowi – powiedział Oliver Solberg. – Zdecydowanie na to zasługują, przez cały sezon byli bardzo regularni. To, że przy moim sezonie pełnym wzlotów i upadków w ogóle miałem szansę na tytuł, jest niesamowite. W trakcie weekendu coraz bardziej zaczynałem w to wierzyć, a kiedy znalazłem się tak blisko, było to trudne. Na Power Stage wiedziałem, że muszę mocno naciskać, aby pokonać Elfyna, ale nie byłem pewien, czy robię wystarczająco dużo, więc próbowałem pojechać jeszcze szybciej. Potem popełniłem mały błąd pod koniec, nie udało mi się uratować samochodu i wypadliśmy z drogi. Jak na mój pierwszy sezon z tym zespołem wciąż jestem dumny z tego, co udało nam się osiągnąć. Dałem z siebie wszystko i próbowałem wszystkiego aż do samego końca. Mam nadzieję, że będę miał jeszcze kilka szans, aby spróbować ponownie.

Oliver Solberg, Elfyn Evans
fot. TGR WRT/McKlein

– Wielkie podziękowania dla całego zespołu, dzięki któremu udało nam się ukończyć ten trudny rajd – mówił Takamoto Katsuta. –  Początek był bardzo trudny, ponieważ w piątek mieliśmy przebicia opon, ale ostatecznie mogliśmy zakończyć rajd na szóstej lokacie i dobrze się bawić podczas ostatniego rajdu tym samochodem, który odniósł tak wiele sukcesów dzięki ogromnemu wysiłkowi całego zespołu. Nasz sezon rozpoczął się dobrze od dwóch zwycięstw i choć nie byliśmy w stanie kontynuować walki o mistrzostwo, świetnie było obserwować tak zaciętą walkę między moimi zespołowymi kolegami aż do ostatnich zakrętów. Wielkie gratulacje dla Elfyna i Scotta, a także dla Olivera i Elliotta oraz Samiego i Marko – wszyscy wykonali fantastyczną pracę i mam nadzieję, że w przyszłości nadal będę z nimi walczył.

Takamoto Katsuta
fot. TGR WRT/McKlein

– To było naprawdę dramatyczne zakończenie sezonu i nawet jeśli nie miałem tutaj swojego najlepszego rajdu, jestem bardzo szczęśliwy z powodu Elfyna i Scotta – naprawdę zasługują na ten tytuł przekazał Sami Pajari. – W moim drugim roku na tym poziomie mogę być bardzo zadowolony z naszego sezonu, z dziewięciu miejsc na podium i trzech zwycięstw. Po niezwykle trudnym początku w Monte Carlo wygrywaliśmy odcinki niemal w każdym rajdzie, coraz bardziej zbliżaliśmy się w walce o tytuł, a ostatecznie straciliśmy tylko sześć punktów. Wciąż jesteśmy młodzi, więc mam nadzieję, że w przyszłości będziemy mieli szansę ponownie walczyć o tytuły. Na ostatnim odcinku dałem z siebie wszystko w tym samochodzie. Wielkie podziękowania dla całego zespołu i wszystkich, którzy nas wspierali.

Podsumowanie Rajdu Sardynii w Motowizji

premiera:
05.10 godz. 19:20

powtórki:
06.10 godz. 03:20
06.10 godz. 11:20
09.10 godz. 18:55
10.10 godz. 02:55
11.10 godz. 11:50
12.10 godz. 10:55
21.10 godz. 18:55
22.10 godz. 02:55
22.10 godz. 10:55

Sami Pajari
fot. TGR WRT/McKlein

Udostępnij!